وقتی کودکی، قربانیِ رؤیای قهرمانی می‌شود!!!

ما دیگر در فضای مجازی «حضور» نداریم؛ در آن «زندگی» می‌کنیم!
آگوست 30, 2026

دکتر سعید صیاد

لوسی میلگریم، دختر ۹ ساله‌ای که ۸۱.۶ کیلوگرم ددلیفت می‌زند!

لوسی میلگریم، دختر ۹ ساله آمریکایی، در پاورلیفتینگ فعالیت می‌کند و در کنار آن کشتی، جوجیتسو و MMA هم کار می‌کند. او در ددلیفت ۸۱.۶ کیلوگرم، در اسکوات حدود ۶۸ کیلوگرم و در پرس سینه حدود ۳۸.۵ کیلوگرم وزنه زده است؛ اعدادی واقعاً چشمگیر برای یک کودک. اما مسئله فقط شگفتیِ این رکوردها نیست. مسئله این است که وقتی چنین تصاویری میلیون‌ها بار دیده می‌شوند، ممکن است موجی از هیجان و قهرمان‌سازی ایجاد شود؛ خانواده‌هایی که بدون شناخت کافی از شرایط جسمی، روانی و استعداد واقعی فرزندشان، تصمیم بگیرند او را از کودکی وارد مسیر ورزش حرفه‌ای و قهرمانی کنند.

 

در حالی که قهرمانی، فقط وزنه زدن و مدال گرفتن نیست. ورزش حرفه‌ای، تمرین سنگین، رژیم غذایی، فشار مسابقه، شکست، آسیب، استرس و سال‌ها زندگی در یک چارچوب تخصصی است. هر کودکی هم الزاماً برای چنین مسیری ساخته نشده است. بدن کودک هنوز در حال رشد است و به همین دلیل تمرین قدرتی در این سن باید کاملاً علمی، متناسب با رشد کودک و زیر نظر متخصصان واقعی باشد. مسئله فقط عضله نیست؛ سلامت استخوان‌ها، مفاصل، صفحات رشد و حتی سلامت روان کودک هم اهمیت دارد.

 

کودک باید فرصت داشته باشد بازی کند، تجربه کند و ورزش‌های مختلف را امتحان کند؛ نه اینکه صرفاً به خاطر دیدن یک «پدیده» در فضای مجازی، از همان ابتدا برایش مسیر قهرمانی تعیین شود.

لوسی مقصر نیست. او یک کودک است. اما ما بزرگسالان باید مراقب باشیم از موفقیت یک کودک، نسخه‌ای برای همه کودکان نسازیم. اینکه یک کودک توانسته رکوردی عجیب ثبت کند، به این معنی نیست که هر کودک دیگری باید همان مسیر را برود. و اینجاست که پای تجارت هم وسط می‌آید. وقتی کودک تبدیل به «رکورددار»، «پدیده»، «سوژه رسانه‌ای» و جاذبه شبکه‌های اجتماعی می‌شود، توجه، تبلیغات و پول هم به دنبال آن می‌آید.

 

آن وقت باید پرسید:

آیا هنوز درباره ورزش و سلامت کودک حرف می‌زنیم، یا درباره صنعتی که از کودکی، رکورد و شهرت تولید می‌کند؟ ورزش اگر برای سلامت و شادی کودک باشد، ارزشمند است؛ اما اگر کودک به ابزار تولید مدال، بازدید، شهرت و پول تبدیل شود، دیگر با یک ورزش ساده روبه‌رو نیستیم. کودکی نباید سکوی پرتاب تجارت بزرگسالان باشد.

رکوردها روزی شکسته می‌شوند؛ اما کودکی فقط یک‌بار اتفاق می‌افتد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *